Poetica

Wolne Duchy Puszcz

158 Wyświetleń

Człowiek człowiekowi wilkiem, wilkom też nieludzcy,
Strzał za strzałem w lesie, wyginą zatem wkrótce.
Co cenniejsze od życia, rozrywka czy pieniądze?
Chęć zaimponowania czy niepohamowane żądze?

Ostatnią grupą chowają się wśród krzaków,
Ciężko ranna matka z siódemką szczeniaków.
Huk! Już biegną prawdziwe zwierzęta,
Ze śliną na ustach, ze strzelbami w rękach!

Ślepe szczenięta uciec nie mają możliwości.
Gdy ostatnich wilków w ziemi legną kości,
Gdy ostatni pagórek i las wyrówna walec,
Zostaniemy na tym świecie sami jak palec.

Patryk Szymczak

You Might Also Like

Skomentuj

Treść